Mapowanie przyszłości

Jak mapować i zbierać pomysły na przyszłość

Dzięki wywiadom jakościowym mieszkańcy mogli stać się współtwórcami tego obszaru i zaproponować własne pomysły dotyczące przyszłego parku i tego, jak ma zostać zaprojektowany – a także pokazać nową perspektywę, o której my, jako badacze, wcześniej nie pomyśleliśmy.

Uznaliśmy, że w ramach procesu współtworzenia wyobrażenia przyszłego obszaru razem z mieszkańcami ważne jest to, aby nie tylko pytać o konkretne pomysły na przyszły park – ale także zrozumieć i podkreślić wartości lub potrzeby kryjące się za tymi postulatami. Zamiast pytać mieszkańców tylko o to, jak powinien wyglądać przyszły park, zapytaliśmy również, dlaczego mają takie a nie inne pragnienia, aby zrozumieć wartości i potrzeby miejsca.

  • Co chciał(a)byś, żebyśmy za 10 lat robili inaczej?
  • Jakie wartości/uczucia/potrzeby leżą u podstaw tego pragnienia?

Naszym zdaniem takie podejście jest ważne, aby uniknąć tworzenia fałszywych nadziei czy założenia, że wszystkie konkretne postulaty zostaną spełnione. Kiedy skupiliśmy się na wartościach lub potrzebach przyszłego obszaru, zamiast dyskutować o kolorze nowej ławki, zarejestrowaliśmy potrzebę, aby w parku powstało miejsce, w którym można będzie usiąść, a które może być zrealizowane w różnych kolorach i formatach. Zamiast listy nierealistycznych życzeń (co również może być cenne), chcieliśmy uzyskać listę podstawowych wartości przyszłego obszaru, która pokazywałaby, które konkretne życzenia i pragnienia są wspólne dla większej liczby mieszkańców.

Rozpoznaliśmy kilka przeciwstawnych wartości wśród mieszkańców i użytkowników, dlatego końcowa ocena nie zawierała tylko jednej odpowiedzi dla przyszłych projektantów, ale raczej nakreśliła pewne dylematy, które powinny zostać zbilansowane w ramach przyszłego procesu projektowania.

 

test

A co z aktualnymi zasobami?

Zamiast skupiać się wyłącznie na przyszłych pragnieniach i przeprojektowywaniu przyszłego obszaru, można skupić się również na przeformułowaniu teraźniejszości, co było częścią całego projektu w Grønningen. W tym projekcie nie skupiano się tylko na przyszłości, ale na różnych aktualnych wydarzeniach kulturalnych, które na bieżąco zmieniały ten obszar i jego postrzeganie. Z holistycznego punktu widzenia na urbanistykę, w którym ludzie i ich otoczenie nie są od siebie rozłączni, ale wzajemnie na siebie wpływają, mentalne miejskie transformacje są warunkiem wstępnym dla tych fizycznych. Dzięki aktualnym wydarzeniom artystycznym ta przestrzeń do dialogu jest sama w sobie ważnym rezultatem projektu, kluczowym dla przyszłych zmian i dla samej społeczności. Wadą pytania mieszkańców wyłącznie o potrzeby danego miejsca jest to, że prawdopodobnie skupią się na deficytach, tym samym podkreślając, czego brakuje – zamiast skupić się na walorach i zasobach miejsca.

W trakcie procesu uświadomiliśmy sobie, że wielu mieszkańców i użytkowników jest zadowolonych z przebywania w zielonej części Grønningen i niekoniecznie ma wielką potrzebę zmian w przyszłości. Dlatego skupiliśmy się również na istniejących zasobach tego obszaru, które powinny zostać zachowane w przyszłym procesie projektowania tego terenu.

Wartości i cechy potencjalnego przyszłego parku

Zielona przestrzeń miejska i miejsce do bycia: Wśród respondentów, zarówno użytkowników lokalnych, jak i pozostałych, istotną jakością Grønningen jest przestrzeń „zielona”. Nie jest ona postrzegana tylko jako obiekt, jak na przykład miejski ogród w okolicy, ale także jako wartość dla społeczności, która może wejść w interakcje – zarówno w ramach takiego terenu zielonego, jak i z samym tym terenem. W ocenie podkreślono, że Grønningen musi być zarówno miejscem, w którym odbywają się zajęcia społeczne (zwłaszcza dla dzieci), jak i miejscem, w którym można się zrelaksować, wyjść na spacer z psem i ogólnie cieszyć się spokojną okolicą.

„Byłoby wspaniale, gdyby ten teren został przekształcony w rozbudowany ogród, którego nikt z nas nie ma w mieście. Wtedy można by przyjść i posiedzieć tu zamiast w mieszkaniu”.
– Nauczycielka w lokalnej szkole.

W ten sposób przestrzeń jest doceniana jako „przestrzeń nie-działania”, gdzie samo wspólne przebywanie jest postrzegane jako wartościowe. Jednak ten dualizm aktywności i spokoju łączy się, gdy działania są tymczasowe – należy więc uwzględnić zarówno spokój, jak i aktywność, a nie albo jedno, albo drugie.

Lokalne interesy kontra popularna przestrzeń miejska: Pojawia się pytanie, czy Grønningen może pozostać miejscem lokalnym i oazą spokoju dla mieszkańców, jeżeli działania kulturalne przyciągają osoby spoza centrum Kopenhagi.

Z perspektywy makro, czy zainteresowanie ze strony osób spoza Kopenhagi może być korzystne dla wzmocnienia pozytywnego wizerunku tego obszaru, skoro wielu odwiedzających miało o nim dobre wrażenie? Z drugiej strony, czy ta perspektywa może przyćmić lokalne interesy i społeczność, jeśli mieszkańcy nie będą włączeni w bieżące działania lub nimi zainteresowani? Cały obszar północno-zachodniej Kopenhagi w ostatnich latach doświadczył postępującej gentryfikacji. Jak stworzyć obszar, który będzie inkluzywny, otwarty, ale i lokalny?

 

Data obtained by cookies and similar technologies serves to help us improve the website and make sure our readers get the content they want thanks to the use of statistics. If you do not agree to your data being processed, please make sure to change your browser settings. If you have any questions regarding our policies on data processing, please feel free to contact us at iodo@ikm.gda.pl

Close